قرآن از جانب پروردگار بر پيامبر نازل شده تا يادآورى براى مردم باشد و به فكر سرنوشت خود باشند . 457 تا 458 آيا تبهكاران غافل ، از انتقام ناگهانى پروردگار در امان هستند ؟ چه عذاب پروردگار گوناگون است . 458 تا 459 هرچيز در حد توانايى خود ، خواه ناخواه پروردگار را تعظيم مى كنند و از او مى ترسند . 460 تا 461 فرمان به يكتاپرستى ، اساس اديان آسمانى بوده است . همه چيز را بايد از خداوند دانست و از او خواستار شد . 461 تا 463 بيان بعضى انواع شرك و تبهكارى و نادانى بت پرستان . 463 تا 467 اگر پروردگار افراد تبهكار را فورا مجازات مى فرمود نظم جهان انسانى مختل مى شد و ادامه زندگى مشكل بود . 467 تا 468 بيان مجدد يكى از روشهاى ناپسند و جاهلانه مشركان . 468 تا 469 هدف اصلى از فرستادن قرآن بر پيامبر اين است كه اصول عقايد و احكام اديان آسمانى تصحيح و حقيقت روشن شود . 470 تا 471 حيوانات حلال گوشت از نعمتهاى الهى بوده كه شير خالص از بين خون و فضولات پيكرشان بدست مى آيد . 471 تا 472 از نعمت هاى خداوند ، خرما و انگور است كه فرآورده هاى نيك و بد از آن بدست مى آيد . دربارهء زنبور عسل و بيان منافعى كه از خاصيت طبيعى عسل به انسان مى رسد . 472 تا 476 اشاره به ضعف و ناتوانى انسان و سرعت فرسودگى بدن او . يكى از دلايل عقلى براى اثبات يكتاپرستى . 476 تا 478 پروردگار است كه همسر و فرزند و انواع غذاها را در اختيار بشر نهاده ولى مشركان چيزهايى را مى پرستند كه سود و زيانى ندارند . 478 تا 479 مشركان ، خداوند را مانند پادشاه و بتهاى خود را مانند وزراء و نمايندگان شاه مى دانستند ؛ پاسخ اين استدلال نابجا به وسيله دو مثال و بيان اينكه پروردگار جهان را نبايد به يك انسان كه قدرت و علم او محدود است تشبيه كرد . 479 تا 483